De Werkstraf

Strafrecht is één van de materies die ik bij voorkeur uitoefen aan de balie.

Dezer dagen worden meer en meer werkstraffen uitgesproken door de rechtbank.

Hoe dat komt?

De werkstraf is een relatief nieuwe sanctie in het strafrecht. Vroeger kon ze alleen als voorwaarde opgelegd worden, en nu is het een echte, autonome straf geworden.

Wie een misdrijf heeft gepleegd kan voor de rechtbank vragen dat er in plaats van een boete of een gevangenisstraf een werkstraf wordt uitgesproken.

Dit betekent dat de veroordeelde voor een op voorhand vastgelegd aantal uren zal werken ten dienste van de gemeenschap, dus onbezoldigd.

Deze sanctie is vaak een uitweg die door een strafrechterlijk verleden van meer dan 12 maanden gevangenisstraf niet meer in aanmerking komen voor andere gunstmaatregelen.

De taak moet worden uitgevoerd bij de overheid of bij verenigingen zonder winstoogmerk of bij stichtingen met een sociaal, wetenschappelijk of cultureel oogmerk.

Het is aan de advocaat om vooraf na te gaan of zijn cliënt in aanmerking komt voor een werkstraf op het gebied van vaardigheden, sociale attitude etc.

Veel mensen vinden zo’n werkstraf peanuts. Ze vinden dat enkel de gevangenis helpt als er een misdrijf begaan is. Nochtans zijn er, en zeker hier in Gent, positieve ervaringen met werkstraffen. Ze worden bijna altijd uitgevoerd, en de veroordeelde leert enkele vaardigheden bij, in plaats van in de gevangenis ‘vriendjes’ te leren kennen die vaak voor zwaardere feiten gestraft zijn en er helaas soms voor kunnen zorgen dat de veroordeelde definitief het onwenselijke pad van de misdaad kiest.